من صبر کردم تا شاید آقای پیرحسینلو آتش فتنه ای را که بر افروخته اند ، خود خاموش نمایند .چرا که احتمال می دادم ایشان را ندانسته به این مهلکه کشانده اند , از اینکه ایشان شهامت اخلاقی به خرج دادند و معذرت خواهی کردند تشکر می کنم .اما ابتدا و انتهای مطلب شان نا همگون است و تلاش کرده اند تا اشتباه شان را به طرح موارد زندگی خصوصی من تقلیل بدهند و مجددا بر درستی اصل مطلب شان تاکید کردند . ایشان اگر می خواهند معذرت خواهی شان معنای واقعی پیدا کند بهتر است یا این اشتباه را به پایان منطقی آن یعنی تبری از کلیت اتهامات مورد ادعایشان نزدیک سازند و یا هر چه زودتر مستندات و مدارک خود را ارائه دهند . اتهام و افترا زدن به دیگران چیزی نیست که با یک معذرت خواه سرسری و دفاع از اصل مطلب جبران شود .اثر تلخ آن سالها در ذهن و خاطره جمعی می ماند . پس از سخنرانی در ساختمان کنگره آمریکا بسیاری افراد معمولی و غیر روزنامه نگار به من یا ایمیل زدند و یا تلفنی صحبت کردند و من هم شبهات بو جود آمده را تصحیح کردم .ایشان به راحتی می توانستند با من تماس بگیرند و ابتدا از خود من بپرسند .وبلاگ نویسی و اساسا نوشتن می طلبد که برای متهم کردن دیگران باید بسیار محتاط بود و پس از اطمینان کامل از درستی مستندات باید قلم به دست گرفت .بخصوص مطالبی که می تواند خوراک ماشین تبلیغاتی مافیای قدرت و ثروت شود . البته این اجازه گرفتن نیست . من از هرگونه مطلب انتقادی حتی به صورت تند و صریح استقبال می کنم و آنرا باعث رشد خود و جامعه می دانم اما مرز آشکاری بین تخریب و انتقاد وجود دارد . از فرصت مناسب سخنرانی در ساختمان کنگره امریکا استفاده کردم تا حاصل تجربیات دوران فعالیتم را بازگو کنم و به سهم خود کمک کنم تا رویارویی خسارت بار بین مردم ایران و جامعه جهانی بوقوع نپیوندد.امروز حساسیت جامعه جهانی فراتر از خواست و علائق هر کوشنده سیاسی در ایران یک واقعیت است که حکومت مسئول آن می باشد .در این شرایط باید با عقلانیت ، واقع بینی و درک شرایط نوین جهانی با نفی توامان اراده های جنگ طلب در داخل و خارج کشور بگونه ای عمل کرد که زمینه های بهبود وضعیت مردم ایران در عرصه های گوناگون فراهم شود . در نگاه آرمانی و نگریستن به سیاست به عنوانی میدانی برای “خیر اجتماعی “ ، تقسیم کیک معنا ندارد .فعالیت برای بهبود جامعه ، تلاش برای افزایش آگاهیها و حقیقت طلبی و بیان درد مردم ، تحمل زندان ، انواع و اقسام محرومیت های اجتماعی ، تجربه اضطراب و تنش پی در پی کجایش سهم خواهی است .امروز نیز خوانی در کار نیست .اگر این بود که زحمت گرفتن کمک هزینه تحصیلی از استاد و دانشگاه و گرفتن نمره بالا GRE را به خود نمی دادم و با شرایط سخت زندگی دست و پنجه نرم نمی کردم . گروهها و کار جمعی برخاسته از ایده ها و راهکارهای مشترک می باشند بدیهی است تعلق به گروه یا برنامه سیاسی در یک مقطع زمانی خاص دلیلی بر این نمی شود که تا ابد زندانی آن چهارچوب بود .هر انسانی محق است که آزادانه دیدگاهها و افکارش را بیان کند و بر اساس آنها به ائتلاف و کوشش جمعی با جریانات همسو بپردازد .حرکت های جمعی و ائتلافها مفاهیم متحول و متغیری هستند .این ماجرا عبرت خوبی بود تا تمامی جریانات اصلاح طلب و معتقد به تغییر وضع موجود به خنثی سازی پتانسیل های سازنده یکدیگر نپردازند و موجبات خوشحالی محافظه کاران ، کیهان و بازتاب را فراهم نسازند . مواردی چون تبلیغ ایجابی مواضع ، نقد منصفانه با هدف افزایش آگاهیها ، دفاع از حقوق شهروندی ، گسترش دموکراسی خواهی و حقوق بشر و همپوشانی توانمندیها اجازه نخواهند داد تا تفاوت دیدگاهها در خانواده اصلاح طلبان باعث سوء استفاده مشکل اصلی جامعه ایران یعنی اقتدارگرایان شود . در پایان معتقدم که مسئولیت این کار به عهده شخص آقای پیر حسینلو و منابعشان است . بنده همانگونه که نمی پسندم خود آماج اتهامات بی پایه و اساس شوم به طریق اولی برای دیگران اعم از موافقین و مخالفین خود نیز چنین برخوردی را درست نمی دانم . اما نه از آقای پیرحسینلو و نه از دیگر کسانی که در گذشته و حال در حقم جفا کرده اند هیچگاه کینه به دل نگرفته ام و خود را در جایگاهی ندانسته ام که بخواهم دیگران را ببخشم که این جایگاه فقط در انحصار خداوند متعال می باشد و همچنین پاره ای مطالب تند در پاسخ نخستم را نیز اصلاح کردم .
خداوند همه ما را قرین رحمت خود گرداند .
مطلبی در همین خصوص :
http://r0ozonline.com/02article/015274.shtml